Przedmioty z twojego koszyka

Nie masz produktów w koszyku.

Zarządzanie różnicami: najważniejszy aspekt globalnej strategii

Zarządzanie różnicami: najważniejszy aspekt globalnej strategii

Elektroniczny dostęp do artykułu, ważny przez 12 miesięcy od daty zakupu.
Produkt dostępny od razu na portalu HBRP.pl (po zalogowaniu) przy płatności za zamówienie za pomocą PayU.
Przy płatności przelewem czas otrzymania dostępu do materiałów wydłuża się do momentu odnotowania wpłaty.

Artykuł pochodzi z:
HBRP nr 60, luty 2008

Dostępność: Dostępny

24,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

Informacje o autorze:
Pankaj Ghemawat jest profesorem w Instytucie Globalnej Strategii im. Anselmo Rubiralty w IESE Business School w Barcelonie oraz w Instytucie Administracji Biznesu im. Jaime i Josefiny Chua Tiampo w Harvard Business School w Bostonie. Jest autorem licznych publikacji na temat globalnej strategii, m.in. artykułu "Regional Strategy for Global Leadership" (HBR, grudzień 2005) i książki Redefining Global Strategy: Crossing Borders in a World Where Differences Still Matter (Harvard Business School Press, wrzesień 2007). 

FRAGMENT:
W erze globalizacji obejmującej w równym stopniu sferę produkcji, jak i samych rynków ocena międzynarodowej strategii firmy staje się potrzebą chwili. Przedstawiamy metodologię, która ułatwi analizę poszczególnych opcji rozwoju. Jako punkt wyjścia w odniesieniu do globalnej strategii większość praktyków i teoretyków biznesu przyjmuje dwa założenia: pierwsze – że podstawowym zadaniem jest zachowanie równowagi między osiąganiem korzyści skali a uwzględnianiem lokalnych uwarunkowań; drugie – że im większy nacisk przedsiębiorstwo kładzie na ekonomikę skali wypracowaną w ramach międzynarodowej działalności operacyjnej, tym bardziej globalny charakter mają stosowane przez nie strategie. Trafność tych założeń wzbudza poważne wątpliwości. Zacznijmy od tego, że zasadniczym celem każdej globalnej strategii musi być zarządzanie ogromnymi różnicami, które zwykle występują na pograniczu obszarów określonych czy to w sensie geograficznym, czy w jakikolwiek inny sposób. (Stosowanie zarówno strategii standaryzacji, jak i strategii adaptacji do specyfiki rynków lokalnych może być w odniesieniu do tego wyzwania ze wszech miar zasadne – każda z wymienionych strategii może być zatem uznana za strategię globalną)... 

Pełny artykuł zawiera: 51373 znaków

STRESZCZENIE:
Przedsiębiorstwa, które rozwijają lub zamierzają rozwinąć działalność poza rynkiem krajowym, muszą zastosować co najmniej jedną z trzech podstawowych strategii: adaptację, agregację lub arbitraż.

Głównym celem każdej światowej strategii, niezależnie od jej zakresu i przedmiotu, powinno być zarządzanie ogromnymi różnicami, które zwykle występują na pograniczu rynku krajowego i zagranicznego. Powinno – ale zamiast wykorzystać owe odmienności rynków za pomocą właściwego zarządzania nimi, menedżerowie przeważnie skupiają całą uwagę na łagodzeniu napięć między standaryzacją a lokalną specyfiką.

Nowatorski instrument integrowania światowych strategii, zaprezentowany w artykule przez Pankaja Ghemawata, obejmuje trzy rodzaje niezwykle efektywnych działań przedsiębiorstwa stającego wobec wyzwań globalizacji. Ghemawat nazywa ów instrument trójkątem AAA, w którym kolejne „A” oznaczają trzy różne typy światowych strategii. Strategia adaptacji pozwala przedsiębiorstwu zwiększyć zarówno dochody, jak i udział w rynku, wzmacnia bowiem jego pozycję na lokalnym rynku bądź w regionie. Poprzez strategię agregacji przedsiębiorstwo rozszerza działalność operacyjną na cały region, a niekiedy globalnie, osiągając korzyści z ekonomiki skali. I wreszcie dzięki strategii arbitrażu wykorzystuje różnice między rynkiem krajowym (macierzystym) a rynkami regionalnymi, bardzo często przez rozmieszczenie poszczególnych elementów łańcucha dostaw w rozmaitych miejscach. Zastosowanie owych strategii w praktyce Ghemawat ilustruje licznymi przykładami, opisując sposoby ich równoważenia oraz związane z tym konieczne kompromisy.