Przedmioty z twojego koszyka

Nie masz produktów w koszyku.

Strategie uczenia się na niepowodzeniach

Strategie uczenia się na niepowodzeniach

Elektroniczny dostęp do artykułu, ważny przez 12 miesięcy od daty zakupu.
Produkt dostępny od razu na portalu HBRP.pl (po zalogowaniu) przy płatności za zamówienie za pomocą PayU.
Przy płatności przelewem czas otrzymania dostępu do materiałów wydłuża się do momentu odnotowania wpłaty.

Artykuł pochodzi z:
HBRP nr 105, listopad 2011

Dostępność: Dostępny

Pokaż czas i koszty dostawy

24,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

INFORMACJE O AUTORZE:
Amy C. Edmondson
jest profesorem nadzwyczajnym w Harvard Business School w Bostonie.

FRAGMENT:
Uczenie się na błędach i niepowodzeniach jest niezaprzeczalnie wielką mądrością. Niestety, wśród przedsiębiorstw niezwykle rzadko spotyka się takie, które naprawdę się uczą i rzeczywiście robią to dobrze. Rozbieżność między teorią a praktyką nie wynika bynajmniej z niechęci do przyswajania wiedzy czy braku zaangażowania w ten proces. W ostatnim dwudziestoleciu badałam koncerny farmaceutyczne, firmy świadczące usługi finansowe, instytuty wzornictwa przemysłowego, operatorów telekomunikacji, firmy budowlane, szpitale i program wahadłowców kosmicznych NASA. W przeważającej większości tych firm menedżerowie dokładali wszelkich starań, aby ich organizacje wyciągały pouczające wnioski z porażek, a ta wiedza służyła poprawie wyników w przyszłości. Niektórzy wraz ze swoimi zespołami poświęcili wiele godzin na przeglądy po zakończonej akcji, analizy postmortem itp...

Pełny artykuł zawiera: 33892 znaków

STRESZCZENIE:
Wielu menedżerów uważa, że każda porażka jest zła (choć można z niej wyciągnąć pewne wnioski) i że uczenie się na błędach jest prostym procesem. Amy Edmondson, profesor Harvard Business School, nie podziela tych poglądów. Jej zdaniem, w świecie organizacji niektóre niepowodzenia są nieuniknione, a część z nich jest nawet korzystna. Dowodzi też, że wyciąganie z nich nauk nie jest proste, gdyż wymaga zrozumienia kontekstu sytuacyjnego. W pierwszej kolejności jednak zaleca, by liderzy umieli oddzielić winę od porażki i dokładali starań, by zbudować kulturę organizacyjną gwarantującą psychologiczne bezpieczeństwo pracownikom. W ten sposób nie będą się oni obawiali informować o niepowodzeniach.