Przedmioty z twojego koszyka

Nie masz produktów w koszyku.

Przywództwo w grupie wilków

Przywództwo w grupie wilków

Elektroniczny dostęp do artykułu, ważny przez 12 miesięcy od daty zakupu.
Produkt dostępny od razu na portalu HBRP.pl (po zalogowaniu) przy płatności za zamówienie za pomocą PayU.
Przy płatności przelewem czas otrzymania dostępu do materiałów wydłuża się do momentu odnotowania wpłaty.

Artykuł pochodzi z:
HBRP nr 65/66, lipiec-sierpień 2008

Dostępność: Dostępny

24,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

Informacje o autorze:
Dr Sabina Pierużek-Nowak jest prezesem Stowarzyszenia dla Natury „Wilk”. Inicjatorem działań, które doprowadziły do wprowadzenia ochrony gatunkowej wilka w Polsce. Od  ponad 15 lat prowadzi badania nad środowiskiem zamieszkania i zachowaniem wilków w Polsce. Tytuł doktora nauk biologicznych uzyskała w Instytucie Ochrony Przyrody PAN w Krakowie za pracę poświęconą ekologii i problemom ochrony wilka w Beskidzie Śląskim i Żywieckim. 

FRAGMENT:
Czas zweryfikować przekonanie, że przywództwo samca alfa opiera się na sile i przymusie. „… Brak mi tchu i na oślep uciekamSił ostatkiem pazury śnieg rwąSfora psów mnie osacza z dalekaChcą mnie dopaść, rozszarpać mnie chcą Ze wszystkich stron niewidzialna śmierć czyhaOd wystrzałów powietrze aż drży Gdy na śniegu zraniony wilk zdycha Słychać śmiech, ludzki śmiech Jazgot psi. To polowanie, to na wilki trwa obława Śmiertelny bieg Skrwawiony śnieg Nadziei brak Charkoczą wściekłe psy, a my nie mamy prawa Granicy przejść czerwonych rozwieszonych flag…” „Polowanie na wilki”, fragment piosenki Włodzimierza Wysockiego (tłumaczenie: Piotr Rogucki i Joanna Lewandowska) Losy ludzi i wilków od tysiącleci są ze sobą powiązane. Pradawne plemiona koczownicze z podziwem i zaciekawieniem odnosiły się do tych drapieżników, ich taktyki łowieckiej i organizacji socjalnej. Później, po przejściu ludzi na osiadły tryb życia, uprawę ziemi i hodowlę inwentarza, pokojowe współistnienie poszło w niepamięć. Ludzie przedstawiali wilki jako zwierzęta okrutne, krwiożercze, a nawet demoniczne... 

Pełny artykuł zawiera: 42103 znaków

STRESZCZENIE:
Wilki od dawien dawna budziły strach, jednocześnie jednak fascynowały. Ludzie podziwiali ich siłę, odwagę, wytrwałość, a także wzajemne przywiązanie i opiekuńczość wobec młodych. W czasach nam współczesnych uwagę badaczy przykuł z kolei sposób organizacji wilczej grupy i szczególna rola w niej przywódców. Na czele watahy, czyli rodziny wilków, stoi para najbardziej doświadczonych zwierząt: samiec alfa i samica alfa. To oni zakładają watahę, zajmują się prokreacją i wychowaniem młodych, kierują zdobywaniem pożywienia i obroną terytorium, utrzymują też porządek w grupie. Realizują te cele posługując się tylko w niewielkim zakresie siłą i przymusem, a znacznie częściej umiejętnie dawkowaną pobłażliwością i opiekuńczością, sprytem i instynktem taktycznym. Ich autorytet w grupie opiera się na doświadczeniu i odpowiedzialności, które rodzą zaufanie. O skuteczności takiego dowodzenia decydują wzajemne relacje przywódców alfa, ich sposób zachowania i kierowania grupą wilków, a jednocześnie zaangażowanie i konsekwencja w działaniu. Niewiele jest w przyrodzie gatunków, które funkcjonują w ten sposób.