Przedmioty z twojego koszyka

Nie masz produktów w koszyku.

Modelowanie pracy jako sposób motywowania najlepszych ludzi

Modelowanie pracy jako sposób motywowania najlepszych ludzi

Elektroniczny dostęp do artykułu, ważny przez 12 miesięcy od daty zakupu.
Produkt dostępny od razu na portalu HBRP.pl (po zalogowaniu) przy płatności za zamówienie za pomocą PayU.
Przy płatności przelewem czas otrzymania dostępu do materiałów wydłuża się do momentu odnotowania wpłaty.

Artykuł pochodzi z:
HBRP nr 41/42, lipiec-sierpień 2006

Dostępność: Dostępny

Informacje o sposobie dostarczenia produktu
24,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

Informacje o autorze:
Timothy Butler jest psychologiem, dyrektorem ds. programów rozwoju kariery zawodowej w ramach MBA Harvard Business School w Bostonie. Jest również szefem
w Peregrine Partners, firmie konsultingowej w Brooklinie w stanie Massachusetts. Razem z J. Waldropem napisali m.in. książkę Discovering Your Career in Business (Odkrywanie swojej kariery w biznesie, Addison-Wesley, 1997) oraz artykuł „The Executive as Coach” (Członek zarządu jako trener, HBR, listopad-grudzień 1996). Ponadto są twórcami Career-Leader, programu komputerowego do badania własnych predyspozycji, który wykorzystano w ponad 90 firmach i programach MBA na całym świecie.

James Waldroop jest psychologiem, dyrektorem ds. programów rozwoju kariery zawodowej w ramach MBA Harvard Business School w Bostonie. Jest również szefem w Peregrine Partners, firmie konsultingowej w Brooklinie w stanie Massachusetts. Razem z T. Butlerem napisali książkiMaximum Success: Changing the 12 Behavior Patterns That Keep You From Getting Ahead (Currency Doubleday, 2000), Discovering Your Career in Business(Addison-Wesley, 1997) i artykuł „The Executive as Coach” (HBR, listopad-grudzień 1996). Ponadto są twórcami Career-Leader, programu komputerowego do badania własnych predyspozycji, który wykorzystano w ponad 90 firmach i programach MBA na całym świecie.

FRAGMENT:
Dziś, w czasach walki o najzdolniejszych pracowników, chcąc utrzymać swoje gwiazdy, należy wiedzieć o nich wszystko, znać je lepiej, niż one znają siebie same. A potem użyć tej wiedzy do zapewnienia im kariery na miarę ich marzeń. Mark był gwiazdą dużego banku na Wybrzeżu Zachodnim Stanów Zjednoczonych. Miał dyplom MBA jednej z najlepszych szkół biznesu, a sam uważał się za budzącego podziw „superanalityka” i utalentowanego specjalistę od pożyczek. Bank płacił Markowi dobrze, a zarząd zamierzał go awansować. Nie zdawał jednak sobie sprawy z tego, że Mark poważnie myśli o opuszczeniu organizacji...

Pełny artykuł zawiera: 24718 znaków

STRESZCZENIE:
Niełatwo jest zatrudnić dobrych ludzi. Jednak każdy doświadczony pracodawca wie, że jeszcze trudniej jest ich zatrzymać. Większość z nas zna kilka historii o tym, jak zdolny pracownik wchodził do firmy przy dźwiękach fanfar, a po stworzeniu olbrzymiej wartości dodanej nieoczekiwanie odchodził. Zwykle wrzuca się to w koszty. „Dostał propozycję nie do odrzucenia” – słyszymy – lub „Nikt dziś nie pracuje zbyt długo w jednej firmie”.

12-letnie badania autorów artykułu zdecydowanie pokazują, że często pojawia się całkiem inna przyczyna. Wielu uzdolnionych ludzi opuszcza organizacje, ponieważ kierownictwo wyższego szczebla nie rozumie psychologii satysfakcji z pracy. Zakłada, że dobre wyniki w pracy oznaczają od razu szczęście pracownika. Rzeczywistość jest taka, że dobre umiejętności nie zawsze idą w parze z satysfakcją z wykonywanej pracy. Dwudziesto- i trzydziestolatkowie kończący dziś kursy MBA są tak dobrze wykształceni i zorientowani na sukces, że mogą dać sobie radę w każdej pracy. Ale czy w tej pracy pozostaną na dłużej?

Odpowiedź na to pytanie brzmi: tylko wówczas, gdy ich praca pokrywa się z głęboko zakorzenionymi w świadomości zamiłowaniami. Takie zamiłowanie to nie hobby, jak opera, narciarstwo i tak dalej. Nie są nim zainteresowania typu historia Chin, giełda czy oceanografia. Głęboko zakorzenione w świadomości zamiłowania to długo rozwijane, naładowane emocjonalnie pasje, które wplecione w naszą osobowość stanowią specyfi czną mieszankę cech nabytych i wrodzonych. Głębokie zamiłowanie nie determinuje tego, w czym człowiek jest dobry – decyduje zaś o tym, jakiego rodzaju działania czynią go szczęśliwym. W pracy szczęście takie często przekłada się na zaangażowanie. Człowiek całkowicie zaangażowany w pracę nie myśli o jej zmianie.