Przedmioty z twojego koszyka

Nie masz produktów w koszyku.

Lekcje z kampanii irackiej i afgańskiej

Lekcje z kampanii irackiej i afgańskiej

Elektroniczny dostęp do artykułu, ważny przez 12 miesięcy od daty zakupu.
Produkt dostępny od razu na portalu HBRP.pl (po zalogowaniu) przy płatności za zamówienie za pomocą PayU.
Przy płatności przelewem czas otrzymania dostępu do materiałów wydłuża się do momentu odnotowania wpłaty.

Artykuł pochodzi z:
HBRP nr 100, czerwiec 2011

Dostępność: Dostępny

Informacje o sposobie dostarczenia produktu
24,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

INFORMACJE O AUTORZE:
Waldemar Skrzypczak
jest emerytowanym generałem broni, który ma za sobą 33 lata służby. Był dowódcą Wojsk Lądowych i Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku. Współautor książkiMoja wojna(2010).

FRAGMENT:
Największa bitwa Polaków od czasów II wojny światowej rozpoczęła się 3 kwietnia 2004 roku w sześciusettysięcznej Karbali, irackim mieście kontrolowanym przez polski kontyngent wojskowy. Atak przeprowadzony przez partyzantów nie był niespodzianką. Polscy żołnierze od tygodni otrzymywali od wywiadu informacje o tym, że bojówki Muktady as Sadra, dowódcy oddziału tzw. armii Mahdiego, mające pod kontrolą m.in. jedną z największych dzielnic Bagdadu, chcą wykorzystać przypadające na początek kwietnia święto Aszury1 do rozniecenia zamieszek, aby wygnać z prowincji wojska koalicji...

STERSZCZENIE:
Wojsko Polskie od ponad dwudziestu lat znajduje się w procesie transformacji. Jednak prawdziwa zmiana przyszła dopiero wraz z politycznymi decyzjami o przystąpieniu do wojny w Iraku i Afganistanie. Te konflikty na powrót uświadomiły wojskowym, że ich rzemiosłem jest wojna, a udział w niej jest obciążony realnym ryzykiem utraty zdrowia i życia. Doprowadziły

do zmian modelu funkcjonowania armii w najważniejszych, z punktu widzenia udziału w misjach bojowych, obszarach. Wyzwania, przed którymi stanęła armia, dotyczyły trzech obszarów: struktur wewnętrznych, modelu dowodzenia i systemu szkolenia.

Struktury wewnętrzne.Większość dzisiejszych konfliktów zbrojnych sprowadza
się do niekończącej się wojny partyzanckiej. W tej sytuacji szczególnego znaczenia nabiera umiejętność szybkiej reakcji na zmiany w otoczeniu, mobilność sił zbrojnych i zdolność do elastycznego reagowania na zmiany zachodzące w otoczeniu.
Model dowodzenia.Konieczność prowadzenia operacji z dala od własnego terytorium wymusza decentralizację struktur wewnętrznych i zmian modelu funkcjonowania armii. Wyzwania te prowadzą do rozwarstwienia struktur dowódczych i rozwoju struktur planistycznych oraz powstania małych, mobilnych i samodzielnych oddziałów.
System szkolenia.Wdrożenie reform wymagało przede wszystkim przebudowy systemu przygotowania kadr kierowniczych. Dla jego usprawnienia stworzono struktury w pionie szkolenia, które zajmują się zbieraniem, opracowywaniem i wdrażaniem
do szkolenia zmian wynikających bezpośrednio z doświadczeń z pola walki.

PEŁNY ARTYKUŁ ZAWIERA: 28803 znaków