Przedmioty z twojego koszyka

Nie masz produktów w koszyku.

Geografia zaufania

Geografia zaufania

Elektroniczny dostęp do artykułu, ważny przez 12 miesięcy od daty zakupu.
Produkt dostępny od razu na portalu HBRP.pl (po zalogowaniu) przy płatności za zamówienie za pomocą PayU.
Przy płatności przelewem czas otrzymania dostępu do materiałów wydłuża się do momentu odnotowania wpłaty.

Artykuł pochodzi z:
HBRP nr 47, styczeń 2007

Dostępność: Dostępny

Pokaż czas i koszty dostawy

24,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

Informacje o autorze:
Saj-nicole A. Joni jest specjalistką w dziedzinie strategii biznesu, doradcą prezesów różnych firm na całym świecie. Obecnie pełni funkcję prezesa Cambridge International Group w Cambridge w stanie Massachusetts. Jest autorką książkiThe Third Opinion: How Successful Leaders Use Outside Insight to Create Superior Results, Portfolio, 2004.

FRAGMENT:
Najskuteczniejsi przywódcy wiedzą, że zaufanie zależy od wzajemnych relacji, a także prawości i kompetencji. Wiedzą też, że oparte na wzajemnych relacjach „zaufanie strukturalne” zmienia się w zależności od miejsca zajmowanego przez ludzi w hierarchii firmy. George W. Bush trafił niedawno na łamy amerykańskich gazet, kiedy negatywnie wyraził się o mediach. Prezydent powiedział dziennikarzowi telewizji Fox, że nie korzysta z raportów dziennikarskich, bo przedstawiane w nich fakty podszyte są osobistymi opiniami. Wyjaśnił: „Najlepiej uzyskiwać wiadomości ze źródeł obiektywnych...

Pełny artykuł zawiera: 26511 znaków

STRESZCZENIE:
Przywódcy, którzy zawsze polegają na tych samych doradcach wewnętrznych, powierzając im zagadnienia o coraz większym znaczeniu i konsekwencjach, ryzykują, że zostaną wprowadzeni w błąd, a nawet zdradzeni. Natomiast przywódcy nieufający nikomu i usiłujący samotnie podejmować trudne decyzje mogą popełniać ogromne błędy, których dałoby się uniknąć. Są jeszcze tacy, którzy starają się zgłębić zagadnienia zaufania, i tylko oni mają szansę na to, by uchronić się i przed jednym, i przed drugim.

W ciągu ostatnich 10 lat autorka i konsultantka Saj-nicole Joni prowadziła badania nad przywództwem w ponad 150 firmach europejskich i północnoamerykańskich. Z jej badań wynika, że istnieją 3 podstawowe rodzaje zaufania – zaufanie osobiste, zaufanie do kompetencji i zaufanie strukturalne.

Menedżerowie mogą utrzymywać relacje oparte na zaufaniu osobistym niezależnie od szczebla w hierarchii służbowej. Jednakże relacje takie na ogół nie są trwałe. Zapewne nie będą też źródłem głębokiej wiedzy specjalistycznej, bardzo potrzebnej przywódcom. Wówczas, gdy kwalifikacje fachowe doradcy są równie ważne jak cechy jego charakteru, pojawia się zaufanie do kompetencji, czyli poleganie na umiejętnościach doradcy w określonej dziedzinie. W firmach przywódcy nabywają zaufania do kompetencji poprzez bliską współpracę z ludźmi, którzy systematycznie wykazują się mistrzostwem w określonych zagadnieniach lub procesach.

Zaufanie strukturalne zależy od tego, jak role i ambicje wpływają na poglądy i na otwartość doradców. Wciąż ulega ono zmianie, w miarę tego, jak ludzie awansują w firmie. Zaufanie strukturalne na wysokim poziomie może zapewnić przywódcy czystą wiedzę i informacje, jednakże doradcy zajmujący stanowiska zasługujące na najwyższe zaufanie strukturalne zazwyczaj znajdują się poza firmą. Tacy doradcy dają przywódcy wiedzę, której nie jest on w stanie uzyskać w firmie.

Najtrwalsze i najcenniejsze relacje skutecznych przywódców z doradcami odznaczają się ogromnymi pokładami wszystkich trzech rodzajów zaufania.