Przedmioty z twojego koszyka

Nie masz produktów w koszyku.

Dylemat zabieganych menedżerów: jak żyć zgodnie z wartościami, które wyznajemy?

Dylemat zabieganych menedżerów: jak żyć zgodnie z wartościami, które wyznajemy?

Elektroniczny dostęp do artykułu, ważny przez 12 miesięcy od daty zakupu.
Produkt dostępny od razu na portalu HBRP.pl (po zalogowaniu) przy płatności za zamówienie za pomocą PayU.
Przy płatności przelewem czas otrzymania dostępu do materiałów wydłuża się do momentu odnotowania wpłaty.

Artykuł pochodzi z:
HBRP nr 48, luty 2007

Dostępność: Dostępny

Pokaż czas i koszty dostawy

24,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

Informacje o autorze:
Dominic Houlder jest prodziekanem ds. programu Sloan Fellowship w London Business School i trenerem kadry menedżerskiej.

Donald N. Sull jest profesorem zarządzania strategicznego i międzynarodowego oraz dyrektorem wydziału Executive Education w London Business School. Donald Sull jest globalnym autorytetem w dziedzinie konkurowania na niestabilnych rynkach. Jego teorię aktywnej inercji The Economist uznał za jedną z najważniejszych idei, które ukształtowały naszą wiedzę o zarządzaniu biznesowym ostatniego stulecia. Sull jest autorem pięciu książek m.in. The Upside of TurbulenceMade in China i Why Good Companies go Bad, ponad 100 rozdziałów książek, studiów przypadku i artykułów, w tym artykułu „Jak osiągnąć prosperity w burzliwych czasach” opublikowanego w HBRP. Sull pracuje również jako doradca; pracował z takimi firmami, jak: Mars, Oracle, Nokia, Royal Bank of Canada,
Standard Chartered Bank, Emirates Airline, Baker & McKenzie, Burberry i Schneider Electric.

FRAGMENT:
Ludzie na ogół dokonują przewartościowania swoich priorytetów po przeżyciu traumatycznego doświadczenia, takiego jak choroba, rozwód czy utrata pracy. Aby jednak zastanowić się nad tym, co jest w życiu najważniejsze, nie trzeba bynajmniej czekać, aż nadejdzie kryzys. Dla wszystkich z nas pewne dobra – takie jak osiągnięcia zawodowe, życie rodzinne czy bezpieczeństwo finansowe – mają szczególną wartość. Jednak kiedy z perspektywy spojrzymy na nasze codzienne działania, to możemy dostrzec, że istnieje duża rozbieżność między tym, co dla nas najważniejsze, a tym, na co faktycznie poświęcamy czas, pieniądze i uwagę. Rozbieżność ta przybiera rozmiary szczeliny albo przepaści, ale w obu przypadkach może skłonić nas do zastanowienia nad rozdźwiękiem między wartościami, które cenimy, a naszym rzeczywistym zachowaniem. Posłużmy się przykładem Nicka, dyrektora generalnego firmy działającej w branży medycznej...

Pełny artykuł zawiera: 40925 znaków

STRESZCZENIE:
Ilu z nas jest w stanie nadążyć za biegiem codziennych spraw, jednocześnie dotrzymując wszystkich obietnic złożonych przełożonemu, rodzinie czy przyjaciołom? Trudno to zrobić nawet wówczas, gdy odczuwamy słabnącą satysfakcję z jakości naszego życia. Mimo to powszechną reakcją na taki stan rzeczy jest stwierdzenie: „Teraz jestem zbyt zajęty, aby cokolwiek z tym zrobić”. I niestety, o ile nie nadejdzie jakiś poważny kryzys, niewielu z nas zatrzyma się na chwilę, aby spojrzeć na swoje codzienne działania i wprowadzić zmiany.

W niniejszym artykule profesorowie Donald Sull i Dominic Houlder, wykładowcy w London School of Business, analizują przyczyny rozbieżności pomiędzy wartościami, jakie uznajemy za najcenniejsze, a działaniami, na które przeznaczamy codziennie swój czas, energię i pieniądze. Oferują też praktyczne wskazówki, jak zlikwidować te rozbieżności. Zaproponowane podejście ma swoje źródło w prowadzonych przez nich analizach zobowiązań przedsiębiorstwa – obietnic i umów, które wytyczają kierunek działania firmy w przyszłości.

Podobne zasady rządzą naszymi osobistymi zobowiązaniami. Ponieważ mają one niewielką wagę, łatwo stracić nad nimi kontrolę. A wtedy między tym, co dla nas najważniejsze; a tym, co faktycznie robimy, tworzy się przepaść.

Autorzy artykułu nie oceniają, jakie powinny być nasze osobiste zobowiązania. W zamian za to proponują praktyczne, obiektywne narzędzie, dzięki któremu możemy przeanalizować nasze priorytety. Musimy sporządzić listę naszych wartości i przypisać do nich procent naszych rocznych dochodów, ilość godzin, jaką poświęcamy im w tygodniu, oraz ocenić stopień naszego zaangażowania. Dzięki temu będziemy mogli wytropić największe rozbieżności, czyli odszukać wartości, którym przydzielamy mało zasobów lub nie przydzielamy ich wcale, albo wskazać jedną wartość, która pochłania ich nieproporcjonalnie dużo, po czym wprowadzić odpowiednie zmiany.