Przedmioty z twojego koszyka

Nie masz produktów w koszyku.

8 sposobów budowania dobrze współpracujących zespołów

8 sposobów budowania dobrze współpracujących zespołów

Elektroniczny dostęp do artykułu, ważny przez 12 miesięcy od daty zakupu.
Produkt dostępny od razu na portalu HBRP.pl (po zalogowaniu) przy płatności za zamówienie za pomocą PayU.
Przy płatności przelewem czas otrzymania dostępu do materiałów wydłuża się do momentu odnotowania wpłaty.

Artykuł pochodzi z:
HBRP nr 62, kwiecień 2008

Dostępność: Dostępny

24,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

Informacje o autorze:
Tamara J. Erickson jest prezesem Concours Institute, badawczego i edukacyjnego skrzydła BSG Alliance. Mieszka w Bostonie i jest współautorką wielu artykułów HBR, w tym wyróżnionego w marcu 2004 nagrodą McKinsey’a "It’s Time to Retire Retirement" (tj. "Czas wysłać ideę emerytury na emeryturę", HBRP, listopad 2005). Wraz z K. Dychtwaldem i B. Morisonem są współautorami Workforce Crisis (Harvard Business School Press, 2006).

Lynda Gratton jest profesorem zarządzania na London Business School i pełni funkcję starszego wykładowcy w Advanced Institute of Management. Jest autorką Hot Spots: Why Some Teams, Workplaces, and Organizations Buzz with Energy – and Others Don’t (Berrett-Koehler, 2007). 

FRAGMENT:
Nawet największe i najbardziej złożone wewnętrznie zespoły mogą efektywnie pracować, jeżeli zostaną im zapewnione odpowiednie warunki działania. Podczas przeprowadzania ważnych zmian, takich jak przejęcie innej firmy lub modernizacja systemów informatycznych, zarządy stawiają na duże, zróżnicowane wewnętrznie zespoły wysoko wykwalifikowanych specjalistów. Zespoły te są często powoływane naprędce, by uporały się z pilnymi wyzwaniami, i muszą współpracować wirtualnie, czasem na duże odległości. Powołanie takiego zespołu jest czasem jedynym sposobem zebrania w jednym miejscu wiedzy i umiejętności potrzebnych do wykonania wielu trudnych zadań, z którymi muszą zmagać się dzisiejsi gracze biznesowi. Na przykład kiedy stacja BBC ma relacjonować mistrzostwa świata czy olimpiadę, to tworzy duży, wszechstronny zespół, składający się z analityków, publicystów, producentów, operatorów i pracowników technicznych, przy czym wielu z nich spotyka się ze sobą po raz pierwszy. Pracują oni wspólnie nad projektem, który cechuje „niepowtarzalność ujęcia”, to znaczy, że mają tylko jedną szansę na zarejestrowanie każdego wydarzenia... 

Pełny artykuł zawiera: 36586 znaków

STRESZCZENIE:
Podejmowanie skomplikowanych inicjatyw, takich jak przejmowanie innych firm czy modernizacja systemów informatycznych, wymaga szerokiej wiedzy, którą mogą zapewnić tylko duże, zróżnicowane, wirtualne i złożone z wysoko wykwalifikowanych specjalistów zespoły. Jak na ironię, te czynniki sukcesu mogą utrudniać ich współpracę. A jak ma sobie z tym poradzić przedsiębiorstwo? Lynda Gratton, profesor w London Business School, oraz Tamara J. Erickson, przewodnicząca Concours Institute, poddały badaniu 55 dużych zespołów i wyselekcjonowały takie, które charakteryzowały się wysokim poziomem współpracy, niezależnie od stopnia złożoności. Badając dynamikę zespołów oraz ich środowisko funkcjonowania w firmach, takich jak Royal Bank of Scotland, Nokia czy Marriott, autorki wymieniają osiem czynników sukcesu.

Praktyki sprawdzone kiedyś w pracy zespołów, które składały się z 20 członków, dziś nie znajdują już zastosowania, ponieważ obecne zespoły liczą często 100 i więcej osób. Coraz większa złożoności zespołów wymaga od przedsiębiorstw zwiększenia ich zdolności do stymulowania współpracy poprzez poczynienie długofalowych inwestycji, które będą budować wzajemne relacje i podnosić zaufanie. To jednak nie wystarcza. Konieczne jest także podejmowanie mądrych, szybkich decyzji dotyczących tworzenia i prowadzenia zespołów.